> زمانی فکر ميکردم عشق ، موهبتی از جانب خداونده تا باعث تجديد و شور در زندگی کسل کننده ملت بشه، ولی الان احتمال ميدم که عشق صرفاً حربه اي از جانب مادر طبيعت تا مانع منقرض شدن نسل بشر بشه. عشق صرفاً احساسی پليديه که انسان منفعت طلب وصف ها از نا کجا اباد از شيرينی و لذتش شنيده و تمام زندگيش به دنبال پيدا کردن معشوقی ميگزره تا بعد پيدا کردنش ارزو کنه تا ابد باهاش بمونه.اين ارزوي ابديت یاعث شد که خانواده اي به دنبالش به وجود ومد تا چند تا بشر کوچولو که فقط تا وقتی که کوچيکن دوست داشتنين به دنيا بيان(احتمالاً شيرينی و معصوميت بچه ها هم يه کلک ديگه مادر طبيعت واسه کسخل کردن پدر مادراست) احتملاً بعد ها عشق رو يادشون رفت و شروع کردن صرفاً به خانواده ساختن. البته عشق، اين اختراع مادر طبيعت ، مثل همه مصنوعات خطاهايی داره که يک در ميليون ميشه ليلی و مجنون و عشق های افلاطونی که بعدا بشه همون تجربهاي شيرين ديگران که کسی نديده و همه ديوانه وار دنبالشند تا بعدش بشه خانوادهيا هر دو نفری که زمانی از فريبی خوردن مست بشن و يه بشر کوچولو پس بندازند، يه لوپ زجر اميز.
> تو روح پدر مادر طبيعت .